Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Main Menu

PIELGRZYMKA: HISZPANIA I PORTUGALIA - WPŁATA RESZTY NALEŻNOŚCI

W tytule przelewu należy wpisać imię i nazwisko uczestnika, kierunek i termin wyjazdu.
Nazwa naszego biura: Trade & Travel Company, ul. Piotrkowska 92, 90-103 Łódź.
Szanowni Państwo,
Dziękujemy za dokonanie rezerwacji miejsc na Pielgrzymkę do
Portugalii w terminie 08-15.04.2024
i wpłatę zaliczki 1500 zł od osoby.
Do uiszczenia pozostaje kwota 3370 zł od osoby + 20zł naTFG oraz TFP = razem: 3390zł.

składki na Turystyczny
Fundusz Gwarancyjny 10 zł/os. i na Turystyczny Fundusz Pomocowy 10 zł/os. (płatne w biurze przy dopłacie) - czyli od razu na konto: stąd kwota o 20zł większa. 

Termin dopłaty – 03.03.2024. Wpłat prosimy
dokonać na numer konta:
Konto bankowe do wpłat w PLN: MBank 31 1140 1108 0000 4723 8800 1009
W tytule przelewu należy wpisać imię i nazwisko uczestnika, kierunek i termin wyjazdu.

Nazwa naszego biura: Trade & Travel Company, ul. Piotrkowska 92, 90-103 Łódź.
Cena nie zawiera:
obligatoryjnych kosztów realizacji programu, biletów wstępu oraz napiwków dla kierowców i przewodników 150 EUR od
os. (płatne na miejscu u pilota)
PORTUGALIA Z HISZPANIĄ - PIELGRZYMKA
DO FATIMY I SANTIAGO DE COMPOSTELA – 8 dni
Wylot z Warszawy
08-15.04.2024 4870 zł/os.
Rozkład lotów linii lotniczej TAP Portugal:
Lot tam: Warszawa (WAW) Lizbona (LIS) 12:55 16:00
Powrót: Lizbona (LIS) Warszawa (WAW) 07:00 12:00

 

PROGRAM SZCZEGÓŁOWY PIELGRZYMKI BYŁ PODANY WCZEŚNIEJ RÓWNIEŻ NA TEJ SAMEJ ZAKŁADCE

ŻYCZENIA BOŻONOARODZENIOWE KUSTOSZA SANKTUARIUM ORAZ KS. PREFEKTA

Święta Narodzenia Pańskiego wyrażają tajemnicę wcielenia Przedwiecznego Słowa Bożego. Bóg przyjął ludzkie ciało, abyśmy mogli Go poznawać, miłować i naśladować. On staje między nami jako Emmanuel - Bóg z nami i Książę Pokoju, i pragnie - szczególnie dziś - byśmy naśladowali Go, niosąc pokój całemu światu.

Dziękuję Bogu przez Maryję Matkę Pocieszenia za wszelkie dobro duchowe i materialne kończącego się 2023 roku. Modlitwa różańcowa, odpusty, pierwsze soboty, pielgrzymki, modlitwa osobita i publiczna uświęcają nasze małopłockie Sanktuarium. Dziękuję za piękną współpracę pracownikom kościelnym, Sołtyskom i Sołtysom, Radzie Parafialnej oraz wszystkim Parafianom i Pielgrzymom. To dzięki naszej współpracy udało się w minionum roku: renowacja ławek w kościele, remont kaplicy Adoracji, gabloty na wota, remont wnętrza kaplicy i domu pielgrzyma, urządzenie ogrodów Maryjnych - 300 drzew i krzewów, nowy wikariat na plebaniitablice historyczne, sprowadzenie dostojnych relikwii z Welonu NMP oraz św. Heleny oraz wilele innych drobnych prac i inwestycji.  To wszystko tworzy i rozwija atmosferę duchową i materialną naszego Sanktuarium.
Przeżywając radość z Narodzenia Zbawiciela oraz wpatrując się w pokój i ciszę Betlejemskiej Groty, pragnę wszystkim Kochanym Parafianom, Pielgrzymom oraz radiosłuchaczom Radia Nadzieja złożyć najserdeczniejsze życzenia błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia. Niech Chrystus, Wcielone Słowo Boga, obdarza Was swoimi łaskami, niech wspiera i umacnia w podejmowaniu ważnych życiowych zadań i obowiązków oraz niech otacza swoją opieką w Nowym 2024 Roku. Kustosz Sanktuarium ze współpracownikami

Na sam koniec wierszem powiem:

Staropolskim obyczajem,
Gdy w Wigilię gwiazda wstaje,
Nowy Rok zaś cyfrę zmienia
Przy tej pięknej sposobności
I my życzym Wam radości,
Aby wszystkim się darzyło,
Z roku na rok lepiej było.
Na szczęście, na zdrowie, na ten Nowy Rok!
Żeby Was nie bolała głowa ani bok,
Żeby Wam się darzyło, mnożyło, kociło.
Żebyście byli cały rok weseli jak w niebie anieli.
Żebyście mieli za życia fortunę.
A po śmierci niebieską koronę.

Dnia 28 października 2023 roku obchodziliśmy 140 rocznicę budowy naszej małopłockiej świątyni. Z tej okazji Kustosz sanktuarium opracował na potrzeby parafian, pielgrzymów oraz turystów tablice ukazujące w wielkim skrócie 600 lat naszej wspólnoty parafialnej. Nie ma kościoła lokalnego bez duchowieństwa, które stoi na czele całej wspólnoty. Na podstawie opracowanych źródeł stworzylismy katalog duchowieństwa, które posługiwało w naszej parafii. Wszystkiego możemy się dowiedzieć w przystępnej formie z tablic. 

Dnia 28 października 2023 roku obchodziliśmy 140 rocznicę budowy naszej małopłockiej świątyni. Z tej okazji Kustosz sanktuarium opracował na potrzeby parafian, pielgrzymów oraz turystów tablice ukazujące w wielkim skrócie 600 lat naszej wspólnoty parafialnej. Wyboru ważnych wydarzeń w życiu parafii i sanktuarium dokonał ks. Kustosz Sanktuarium. Wszystko zostało opracowane na podstawie dostępnych publikacji o naszej parafii. Wszystkiego możemy się dowiedzieć w przystępnej formie z tablic. 

SERCE W PREZENCIE - DZIEŁO MIŁOSIERDZIA

Kochani po raz PIERWSZY zapraszamy Was do włączenia się w adwentową akcję naszej parafii –„Serce w prezencie”. Chcemy sprawić, by najbardziej potrzebujące dzieci mogły cieszyć się w te nadchodzące święta Bożego Narodzenia z otrzymanych paczek, które będą wyrazem naszego szlachetnego serca.

Akcja będzie przebiegać w trzech etapach:

  1. Niedziela Chrystusa Króla (26.11) – w naszym kościele stoi choinka z bombkami , do których dołączona jest karteczka z informacją dla kogo przeznaczona jest paczka. Osoby, które będą chciały pomóc, zabierają ze sobą do domu wybraną bombkę i przygotowują paczkę dla konkretnego dziecka. Bombki możemy zostawić w domu - są one wyrazem wdzięczności za udział w tej pięknej akcji.

  2. Przez wszystkie niedziele adwentu do trzeciej niedzieli włącznie (17.12) –przynosimy do kościoła przygotowane paczki wraz z karteczką dla kogo jest przeznaczona i zostawiamy je pod choinką.

  3. Wydawanie paczek - w wyznaczonym dniu osoby, dla których zostały przygotowane paczki, otrzymają informację kiedy i gdzie mają zgłosić się po ich odbiór.

Paczka powinna składać się z NOWYCH rzeczy takich jak: przybory szkolne, zabawki, słodycze, itp. Nie dodajemy rzeczy używanych!

Paczkę przygotowujemy tak jak dla własnego dziecka czy wnuka.

W imieniu dzieci już dziś - DZIĘKUJEMY !!!



Dziś w naszym Sanktuarium podczas Mszy Świętej o godz. 10.00 modliliśmy się w intencji naszej Ojczyzny. Po mszy świętej udaliśmy się pod pomnik Józefa Piłsudskiego na dalszą cześć uroczystości, gdzie był występ artystyczny, przemówienia oraz V Bieg Niepodległości. Bóg zapłać organizatorom, Związkowi Piłsudczyków w Małym Płocku, oraz współorganizatorem UG w Małym Płocku, KGW w Małym Płocku, KGW w Rogienicach Wielkich oraz KGW w Korzenistem, OSP z naszych gminnych jednostek za pomoc i pielęgnowanie tych pięknych patriotycznych wartości.

Wymownie zabrzmiały słowa profesora Piotra Jaroszyńskiego z dzisiejszej patriotycznej homilii, którą wygłosił Kustosz Sanktuarium w Małym Płocku.

Bez elit społeczeństwo nie ma własnego państwa. Własne państwo to taka organizacja, która ma na celu przede wszystkim szczęście tego społeczeństwa, które od pokoleń żyło i zamierza żyć na tej ziemi, na dobre i na złe. Aby należeć do elity, trzeba społeczeństwo znać, rozumieć, odczuwać i kochać bardziej niż własne życie. Bez takich elit będzie państwo, ale jako twór względem społeczeństwa wyalienowany, twór obcy, narzędzie ucisku i wyzysku, przemocy i zniewolenia. Będzie to machina do kontrolowania społeczeństwa, a rządzących nie nazwie się prawdziwą elitą, lecz na wzór organizacji murzyńskich – kacykami. Bo kacyk to taki król, a właściwie królik, który ma nad sobą wyższego pana i jemu służy, a nie własnemu społeczeństwu. I nie ma znaczenia, czy ten królik zdobył stanowisko drogą sukcesji, czy też wybrany został demokratycznie. On i tak jest tylko królikiem.

I dalej pisze Jaroszyński: Komuniści dokończyli dzieła rozpoczętego przez cara, a kontynuowanego przez Hitlera – rozprawili się wreszcie z pańską Polską. A efekt? Polska nie stała się przez to ani ludowa, ani narodowa, ale po prostu bezpańska.

NIECH ŻYJE POLSKA, NIECH ŻYJE NIEPODLEGŁA !!!

www.konsorcjum.pl

PORTUGALIA Z HISZPANIĄ - PIELGRZYMKA
DO FATIMY I SANTIAGO DE COMPOSTELA8 dni
Wylot z Warszawy
08-15.04.2024 4870 zł/os.
Rozkład lotów linii lotniczej TAP Portugal:
Lot tam: Warszawa (WAW) Lizbona (LIS) 12:55 16:00
Powrót: Lizbona (LIS) Warszawa (WAW) 07:00 12:00
Cena zawiera:
przelot Warszawa-Lizbona-Warszawa (z bagażem podręcznym 8 kg/os. + torebka, i głównym 23 kg/os. wliczonym w cenę
biletu, opłaty i podatki lotniskowe), ubezpieczenie UNIQA Europa Multitravel + CP (choroby przewlekłe) do 40% KL + AS
(amatorskie uprawianie sportu) - KL 150 000 EURO, NNW - 4 000 EURO, BAGAŻ - 400 EURO, OC 50 000 EURO, OC sportowa
10 000 EURO, sprzęt sportowy 500 EURO, wszystkie niezbędne transfery lądowe autokarem, wyżywienie HB (śniadania i
obiadokolacje z napojami bezalkoholowymikawa, herbata, mleko do śniadania, woda do kolacji, dodatkowe napoje
płatne), zakwaterowanie w hotelach 3*, opiekę polskiego pilota, opiekę duchową Księdza, degustację wina w Porto, zestawy
audio-guide.
Cena nie zawiera:
obligatoryjnych kosztów realizacji programu, biletów wstępu oraz napiwków dla kierowców i przewodników 150 EUR od
os. (płatne na miejscu u pilota), podatku miejskiego przy noclegach w Lizbonie 2 EUR/os./dzień i w Bradze 1,5
EUR/os./dzieńpłatne na miejscu, usług nie zawartych w punkcie „cena zawiera”, obligatoryjnej składki na Turystyczny
Fundusz Gwarancyjny 10 zł/os. i na Turystyczny Fundusz Pomocowy 10 zł/os. (płatne w biurze przy dopłacie).

Uwagi:
Codziennym punktem programu jest Msza Święta.
Program jest ramowy, kolejność zwiedzania może ulec zmianie.
Cena dotyczy osoby w pokoju 2-os. Możliwość dopłaty do pokoju 1-os. 950 zł.
Możliwość wykupienia ubezpieczenia od kosztów rezygnacji 3,2% (należy zgłosić w ciągu 24h od dnia podpisania umowy).
Grupa realizowana jest przy min. 35 uczestnikach.
Warunkiem wjazdu jest posiadanie ważnego dowodu osobistego lub paszportu ważnego min. 6 miesięcy od daty
planowanego powrotu do kraju.
Rezerwacja: potwierdzenie rezerwacji następuje po podpisaniu umowy i wpłacie zaliczki 1500 zł od osoby. Dopłata na 35
dni przed wylotem. Do rezerwacji należy podać imię, nazwisko (takie jak w dokumencie tożsamości zabieranym w podróż),
datę urodzenia, nr tel. komórkowego, adres e-mail.

CODZIENNYM PUNKTEM PIELGRZYMKI JEST MSZA ŚWIĘTA.
RAMOWY PROGRAM ZWIEDZANIA:
DZIEŃ 1: WARSZAWALIZBONA (ok 130 km)
Zbiórka na lotnisku w Warszawie (im. Chopina) na 2,5 godz. przed odlotem, odprawa na lotnisku i wylot do Lizbony. Po
przylocie do Lizbony transfer do hotelu w Fatimie, zakwaterowanie, kolacja, nocleg.
DZIEŃ 2: FATIMA
Śniadanie. Nawiedzanie Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej z Kapliczką Objawień, Bazyliką Różańcową oraz Kościołem
Świętej Trójcy. Następnie nawiedzenie miejsc związanych z objawieniami w Valinhos, Loca do Cabeço i Aljustrel -
miejscowości, gdzie mieszkali Franciszek, Hiacynta i Łucja. Krótka wizyta w domach pastuszków. Wieczorem udział w
nabożeństwach. Kolacja i nocleg w Fatimie.
DZIEŃ 3: PORTOBRAGA (ok 250 km)
Śniadanie w hotelu. Wykwaterowanie. Przejazd do Porto, spacer po portowej dzielnicy Ribeirze. Następnie nawiedzenie
Kościoła św. Franciszka znanego z niezwykłego wyposażenia wnętrz. Msza Święta.
Na koniec przewidziana jest degustacja wina porto, połączona ze zwiedzaniem piwnicy i zapoznaniem się z uprawą tego
cennego trunku produkowanego wyłącznie w dolinie rzeki Douro.
Zwiedzanie do Bragi - nawiedzenie Sanktuarium Bom Jesus, z Drogą Krzyżową wkomponowaną w krajobraz wzniesienia.
Przejazd do hotelu k. Bragi, kolacja, nocleg.
DZIEŃ 4: BRAGA - SANTIAGO DE COMPOSTELA (ok 395 km)
Wczesne w hotelu (lub na wynos). Przejazd do Santiago de Compostelajednego z Trzech Świętych Miast, obok Rzymu i
Jerozolimy. Zwiedzanie miasta zaczniemy od spaceru do punktu widokowego, następnie wejdziemy w obręb
średniowiecznych murów miejskich. W trakcie zwiedzania będziemy mieli okazję zobaczyć zabudowania starego miasta i
uniwersytet. Następnie wejdziemy do Katedry Świętego Jakuba, gdzie zejdziemy do krypty mieszczącej grób apostoła,
zobaczymy Portyk Chwały, a także botafumeirojedną z największych kadzielnic na świecie. Czas wolny na modlitwę oraz
zakup pamiątek, w tym słynnych muszli Świętego Jakuba. Powrót do hotelu k. Bragi. Kolacja i nocleg.
DZIEŃ 5: COIMBRA (ok 255 km)
Śniadanie w hotelu. Wykwaterowanie. Przejazd do Coimbry, miasta uniwersyteckiego, urzekającego malowniczym
położeniem wśród wzgórz nad rzeką Mondego, licznymi zabytkami oraz niepowtarzalną atmosferą, tworzoną przez
studencką społeczność. To dawna stolica Portugalii, miasto królów, świętych, imponujących zabytków i muzyki fado. Spacer
po starym mieście - zobaczymy Starą Katedrę (Se Velha, z zewnątrz), Bramę Miejską (Arch Almedina). Spacer z Górnego
Miasta do Baixa - Dolnego Miasta, na główny deptak CoimbryRua Ferreira Borges. Zawsze panuje tu gwarstudenci
śpiewają fado, a turyści przesiadują w kawiarenkach. Na końcu ulicy znajduje się kościół Świętego KrzyżaIgreja de Santa
Cruz. To wyjątkowe miejsce dla wielbicieli historii. Pochowano tu pierwszych królów Portugalii. Świątynia ta związana jest
również z działalnością św. Antoniego - spędził on w tutejszym klasztorze kilka lat. Zobaczymy również ruiny dawnego
klasztoru Św. Klary. Transfer do Fatimy, zakwaterowanie w hotelu. Kolacja i nocleg.
DZIEŃ 6: ALCOBACA- NAZARE- BATALHA (ok 110 km)
Śniadanie w hotelu. Przejazd do Alcobaca i zwiedzanie kościoła cysterskiego, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa
UNESCO. Przejazd do malowniczego Nazare, które słynie z najlepszych ryb na wybrzeżu oraz jednych z najwyższych fal w
regionie. Czas wolny na lunch w lokalnej restauracji (we własnym zakresie). Spacer po Batalhaza dodatkową opłatą
możliwość zwiedzania Klasztoru Matki Boskiej Zwycięskiej w Batalha (ok 8 eur/os.), który wszystkich zwiedzających zachwyca
niecodzienną dekoracją stylu manuelińskiego, opartego przede wszystkim na motywach żeglarskich. Powrót do Fatimy,
zakwaterowanie, obiadokolacja. Udział w wieczornym różańcu. Kolacja i nocleg w Fatimie.
DZIEŃ 7: LIZBONA (ok 130 km)
Śniadanie. Wykwaterowanie. Przejazd do Lizbony. Zwiedzanie rozpoczniemy od spaceru po Alfamienajstarszej dzielnicy
miasta. Wejdziemy między innymi do katedry oraz kościoła Świętego Antoniego Padewskiego, który w Portugalii nazywany
jest Świętym Antonim z Lizbony, ze względu na miejsce jego narodzin. Następnie udamy się na punkt widokowy Puerta del
Sol, z którego roztacza się piękny widok na miasto i rzekę Tag. Popołudnie spędzimy na spacerze po dzielnicy Belem. Czas
wolny na zakupienie pamiątek. Zakwaterowanie w hotelu, kolacja i nocleg.
DZIEŃ 8: LIZBONAWARSZAWA (ok 30 km)
Transfer na lotnisko. Przelot z Lizbony do Warszawy (im. Chopina). Przylot do Polski.
Zakończenie świadczeń.

TERMINY MSZY ŚWIĘTYCH

WIOSKOWYCH ZA ZMARŁYCH

ROK PAŃSKI 2023

 

13.11.2023: poniedziałek: godz: 9.00: Budy Kozłówka i Wygrane

godz: 10.00: Chludnie i Kupnina

 

14.11.2023: wtorek: godz: 9.00: Popki, Śmiarowo i Waśki

godz: 10.00: Kołaki Strumienie, Wietrzychowo Budy Żelazne

 

15.11.2023: środa: --------------------------------------------------------

 

16.11.2023: czwartek: godz: 9.00: Rakowo Nowe i Rakowo Stare

godz: 10.00: Cwaliny Małe i Mściwuje

 

17.11.2023: piątek: godz: 9.00: Włodki i Drożęcin Lubiejewo

godz: 10.00: Zalesie i Krukówka

 

18.11.2023: sobota: godz: 9.00: Mały Płock I i II.

godz: 10.00: Rogienice Wielkie, Piaseczne i Wypychy

 

 

NA MSZACH ŚWIĘTYCH ZBIOROWYCH

ZA ZMARŁYCH

ŚPIEWAMY NIESZPORY ORAZ CZYTAMY

WYPOMINKI ROCZNE Z DANYCH WSI

 

PO MSZACH NABYWAMY W KOŚCIELE

POŚWIĘCONE OPŁATKI NA STÓŁ WIGILIJNY

U PANA ORGANISTY

 

SERDECZNIE ZAPRASZAMY CAŁE WIOSKI NA WSPÓLNĄ MODLITWĘ

ZA ZMARŁYCH ORAZ PO OPŁATKI !!!

PROGRAM ADORACJI

NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

w intencji Kościoła i Ojczyzny:

13-14.10.2023r.

 

 

13.10.2023: piątek – Dzień Fatimski

 

17.00 – 18.00: Msza święta z kazaniem wprowadzającym:

18.00-19.00: Medytacja wspólna z racji Dnia Fatimskiego

19.00-20.00: Włodki

20.00-21.00: Chludnie

21.00-22.00: Stare Rakowo

22.00-23.00: Gloriosa Trinita

23.00-24.00: Kościół Domowy

 

 

14.10.2023: Sobota:

 

24.00 – 1.00: Mały Płock I

1.00 – 2.00: Mały Płock II

2.00 – 3.00: Popki i Waśki

3.00 – 4.00: Śmiarowo

4.00 – 5.00: Cwaliny Małe i Mściwuje

6.00-7.00: Rogienice Piaseczne i Wypychy

7.00-8.00: Msze Święte:

8.00-9.00: Budy Kozłówka i Wygrane

9.00-10.00: Kupnina

10.00-11.00: Drożęcin Lubiejewo

11.00-12.00: Kołaki Strumienie

12.00-13.00: Kołaki Wietrzychowo i Budy Żelazne

13.00-14.00: Zalesie i Krukówka

14.00-15.00: Rogienice Wielkie

15.00-16.00: Nowe Rakowo

16.00-17.00: Intronizacja NSJ

17.00: Msza św. na zakończenie Adoracji

 

JEZUS CHRYSTUS W NAJŚWIĘTSZYM SAKRAMENCIE ZAPRASZA !!!

 

 

ZWYCZAJE DOŻYNKOWE W POLSCE

Dożynki określane też jako wyżynki, obżynek, okrężne (od obrzędowego okrążania pól po żniwach), wieńcowe, wieńczyny (od najważniejszego atrybutu – wieńca dożynkowego), to największe święto gospodarskie w rolniczym kalendarzu wegetacyjnym. Termin Dożynek to czas niedługo po święcie Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia) w myśl przysłowia „Na Wniebowzięcie pokończone żęcie”.

Jak pisze Zygmunt Gloger z swoim dziele „Rok polski w życiu, tradycji i pieśni” – „Kiedyż się rolnik ma weselić i Bogu pokłonić i ziemi błogosławić i ludziom za pomoc podziękować, jeżeli nie wtedy, gdy pod dach swój zgromadzi owoce pracy mozolnej i zabiegów całorocznych?”.

Ten wyjątkowy w kalendarzu rolnika czas, kiedy zostały zebrane roślinne płody oraz plony zbóż (żyta, pszenicy, jęczmienia, owsa) – najważniejszych upraw na wsi, bo zapewniających codzienny chleb i produkty na posiłki do kolejnych zbiorów – wymagał odpowiedniej oprawy: dobrego końca, czyli podziękowania za zbiory i dobrego początku, który był zaklinaniem sił natury i upraszaniem Boga o obfitość w nadchodzącym roku.

Dożynki są związane z gospodarką folwarczną – wg źródeł sięgają XVI wieku. Jako takie były organizowane przez dziedziców, by podziękować żeńcom za ich pracę w polu przy żniwach: urządzając ucztę i zabawę przy muzyce na dechach. Dla mieszkańców wsi, pojmujących rzeczywistość w sposób mityczny (chociaż i nam dzisiaj, nie jest całkiem obce takie myślenie), ważny był także moment pozostawiania ostatniej kępki zboża, zwanej przepiórką, kozą, pępkiem, wiązanką, przyozdabianej w kwiaty i wstążki, która miała jak wierzono znaczenie magiczne i mógł ją ściąć wyłącznie najlepszy kośnik lub gospodarz i wręczyć gospodarzowi, który rewanżował się tzw. pępkowym, czyli poczęstunkiem. Na Podlasiu i Kurpiach ciągnięto wokół przepiórki po ściernisku kolejno wszystkie dziewczyny-żniwaczki, co nazywano „oborywaniem przepiórki”. Ostatnie kłosy były także wplatane obowiązkowo w wieniec dożynkowy, który wyplatały żniwiarki, pod kierunkiem przodownic – chodziło o połączenie „końca z początkiem”, co miało zapewnić pomyślną wegetację w nowym roku (ziarno z niego dodawano do pierwszego siewu).

Najczęściej kształt wieńca – najważniejszego atrybutu dożynek, nawiązywał do regaliów królewskich, a zwłaszcza korony, splecionych z czterech związanych w górze pałąków, lub słomianych warkoczy. Dekorowano go orzechami, jabłkami i jarzębiną lub niekiedy żywym ptakiem: kogutem, kaczką, kurczętami. Zgodnie ze zwyczajem jeden wieniec lub kilka wieńców niosły dziewczyny-przodownice, a zarazem dziewice. Zanim uformowany ze wszystkich mieszkańców wsi rozśpiewany korowód (znane są bardzo liczne pieśni dożynkowe) dotarł do dworu, najpierw udawał się do kościoła, aby wieniec poświęcić – co dodatkowo nadawało mu mocy.

Dożynki były organizowane także przez bogatszych gospodarzy lub szlachtę. W okresie międzywojennym zaczęto organizować dożynki parafialne, gminne i powiatowe. Po II wojnie światowej przybrały one także charakter ideologiczny, związany z władzą ludową. Organizowano je i w wymiarze lokalnym, gminnym i jako wydarzenie ogólnopaństwowe. Mimo tego, iż nie wszystkie elementy dawnego świętowania występują dzisiaj – dożynki są niezwykle popularnym świętem (gminnym lub powiatowym), będącym okazją do spotkania dla lokalnych społeczności: organizowane przez włodarzy dla mieszkańców – na terenach rolniczych. Od kilkudziesięciu już lat ważna jest konkursowa rywalizacja – najczęściej kół gospodyń wiejskich – na najładniejszy, najbardziej tradycyjny lub najciekawszy wieniec, z obowiązkową dziękczynną mszą świętą, zapewniającym liczne atrakcje festynem i zakończone – jak przystało na dożynki – wspólną zabawą.

Najciekawsze wieńce dożynkowe trafiają też do muzeów, reprezentując pomysłowość w ich przygotowaniu. Zdarzają się niezwykle nowatorskie i rozbudowane plastycznie formy z wykorzystaniem różnorodnych materiałów lub „komentujące” aktualne wydarzenia z ostatniego roku, będące przejawem innowacji i pomysłowości ich twórczyń. Sztuka wieńców stała się w ostatnich latach niezwykle płodna twórczo. Warto je z pewnością dokumentować, choćby na fotografiach, by został ślad tej nietrwałej dziedziny plastyki obrzędowej.

Dożynki określane też jako wyżynki, obżynek, okrężne (od obrzędowego okrążania pól po żniwach), wieńcowe, wieńczyny (od najważniejszego atrybutu – wieńca dożynkowego), to największe święto gospodarskie w rolniczym kalendarzu wegetacyjnym. Termin Dożynek to czas niedługo po święcie Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia) w myśl przysłowia „Na Wniebowzięcie pokończone żęcie”.

Jak pisze Zygmunt Gloger z swoim dziele „Rok polski w życiu, tradycji i pieśni” – „Kiedyż się rolnik ma weselić i Bogu pokłonić i ziemi błogosławić i ludziom za pomoc podziękować, jeżeli nie wtedy, gdy pod dach swój zgromadzi owoce pracy mozolnej i zabiegów całorocznych?”.

Ten wyjątkowy w kalendarzu rolnika czas, kiedy zostały zebrane roślinne płody oraz plony zbóż (żyta, pszenicy, jęczmienia, owsa) – najważniejszych upraw na wsi, bo zapewniających codzienny chleb i produkty na posiłki do kolejnych zbiorów – wymagał odpowiedniej oprawy: dobrego końca, czyli podziękowania za zbiory i dobrego początku, który był zaklinaniem sił natury i upraszaniem Boga o obfitość w nadchodzącym roku.

Dożynki są związane z gospodarką folwarczną – wg źródeł sięgają XVI wieku. Jako takie były organizowane przez dziedziców, by podziękować żeńcom za ich pracę w polu przy żniwach: urządzając ucztę i zabawę przy muzyce na dechach. Dla mieszkańców wsi, pojmujących rzeczywistość w sposób mityczny (chociaż i nam dzisiaj, nie jest całkiem obce takie myślenie), ważny był także moment pozostawiania ostatniej kępki zboża, zwanej przepiórką, kozą, pępkiem, wiązanką, przyozdabianej w kwiaty i wstążki, która miała jak wierzono znaczenie magiczne i mógł ją ściąć wyłącznie najlepszy kośnik lub gospodarz i wręczyć gospodarzowi, który rewanżował się tzw. pępkowym, czyli poczęstunkiem. Na Podlasiu i Kurpiach ciągnięto wokół przepiórki po ściernisku kolejno wszystkie dziewczyny-żniwaczki, co nazywano „oborywaniem przepiórki”. Ostatnie kłosy były także wplatane obowiązkowo w wieniec dożynkowy, który wyplatały żniwiarki, pod kierunkiem przodownic – chodziło o połączenie „końca z początkiem”, co miało zapewnić pomyślną wegetację w nowym roku (ziarno z niego dodawano do pierwszego siewu).

Najczęściej kształt wieńca – najważniejszego atrybutu dożynek, nawiązywał do regaliów królewskich, a zwłaszcza korony, splecionych z czterech związanych w górze pałąków, lub słomianych warkoczy. Dekorowano go orzechami, jabłkami i jarzębiną lub niekiedy żywym ptakiem: kogutem, kaczką, kurczętami. Zgodnie ze zwyczajem jeden wieniec lub kilka wieńców niosły dziewczyny-przodownice, a zarazem dziewice. Zanim uformowany ze wszystkich mieszkańców wsi rozśpiewany korowód (znane są bardzo liczne pieśni dożynkowe) dotarł do dworu, najpierw udawał się do kościoła, aby wieniec poświęcić – co dodatkowo nadawało mu mocy.

Dożynki były organizowane także przez bogatszych gospodarzy lub szlachtę. W okresie międzywojennym zaczęto organizować dożynki parafialne, gminne i powiatowe. Po II wojnie światowej przybrały one także charakter ideologiczny, związany z władzą ludową. Organizowano je i w wymiarze lokalnym, gminnym i jako wydarzenie ogólnopaństwowe. Mimo tego, iż nie wszystkie elementy dawnego świętowania występują dzisiaj – dożynki są niezwykle popularnym świętem (gminnym lub powiatowym), będącym okazją do spotkania dla lokalnych społeczności: organizowane przez włodarzy dla mieszkańców – na terenach rolniczych. Od kilkudziesięciu już lat ważna jest konkursowa rywalizacja – najczęściej kół gospodyń wiejskich – na najładniejszy, najbardziej tradycyjny lub najciekawszy wieniec, z obowiązkową dziękczynną mszą świętą, zapewniającym liczne atrakcje festynem i zakończone – jak przystało na dożynki – wspólną zabawą.

Najciekawsze wieńce dożynkowe trafiają też do muzeów, reprezentując pomysłowość w ich przygotowaniu. Zdarzają się niezwykle nowatorskie i rozbudowane plastycznie formy z wykorzystaniem różnorodnych materiałów lub „komentujące” aktualne wydarzenia z ostatniego roku, będące przejawem innowacji i pomysłowości ich twórczyń. Sztuka wieńców stała się w ostatnich latach niezwykle płodna twórczo. Warto je z pewnością dokumentować, choćby na fotografiach, by został ślad tej nietrwałej dziedziny plastyki obrzędowej.

Helena - matka cesarza Konstantyna

Urodziła się w skromnym majątku Drepanum w Bitynii. Poślubiła Konstancjusza, żołnierza, z którym urodziła Konstantyna I. Wiemy, że Helena była kobietą bardzo urodziwą. Konstancjusz zwany później Chlorusem, w późniejszych czasach został jednym z władców Imperium Rzymskiego. Z tego związku narodził się Konstantyn I Wielki. Później Konstancjusz rozwiódł się z Heleną, aby zawrzeć korzystniejsze politycznie małżeństwo. - Warunki polityczne wymusiły oddalenie pierwszej małżonki i wzięcie za żonę jednej z córek współrządcy imperium. Rozpad miał miejsce po dwudziestu latach i Konstantyn był już dorosłym człowiekiem. 

Jeden z największych cesarzy rzymskich

Konstantyn I Wielki został cesarzem w 306 roku n.e, władał przez 31 lat. - Połowę swojego życia spędził na tronie dzielnie walcząc z wrogami. Starał się skonsolidować całe cesarstwo i w dużej mierze mu się to udało - podkreśla prof. Dyczek. Cesarz nie zapomniał o swojej matce i w momencie, kiedy został cesarzem, kazał ją wynieść na zaszczytne miejsce oraz nadał jej tytuł Augusty. - Oddziaływanie Heleny na Konstantyna było pozytywne. On jej nadał tytuł Augusty, czyli bardzo szlachetnej osoby, w zasadzie jego zastępcy. Helena, prawdopodobnie pod wpływem syna, stała się chrześcijanką i przyjęła chrzest. - Nie jest pewny rok, w którym została ochrzczona, zakłada się 315 rok. Jest to interesująca sprawa o tyle, że sam Konstantyn przyjął chrzest kilka dni przed śmiercią, co spowodowało, że mógł być człowiekiem świętym.

Bazylika Narodzenia Pańskiego

W 325 roku Helena, dobrze po siedemdziesiątce, udała się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej.  Przez jakiś czas przebywała w Palestynie. Jeszcze przed wyruszeniem do Palestyny angażowała się w pomoc charytatywną. - Koncentrowała się na pomocy osobom biednym, czyli było to prawdziwie chrześcijańskie podejście. Z tego powodu cieszyła się bardzo dużym poważaniem. 

W Palestynie ruszyła tropem miejsc związanych z Jezusem Chrystusem. Prawdopodobnie decyzją Konstantego zainicjowała budowę Bazyliki Narodzenia Pańskiego. - Do końca niestety nie wiemy, kiedy Helena wyjechała z Palestyny, wiemy, że zaraz po wyjeździe zmarła. To świętej Helenia zawdzięczamy odnalezienie Krzyża Pana Naszego Jezusa Chrystusa. Od dzisiaj jest to pierwsza relikwia św. Heleny w Małym Płocku na ziemiach Polski. Bogu niechaj będą dzięki. 

MODLITWA ŚW. BERNARDA DO NMP

Gdy na burzliwym morzu tego świata miotają mną burze i nawałnice, zwracam oczy ku Tobie, o Maryjo, Gwiazdo jaśniejąca, aby mnie nie pochłonęły fale.

Kiedy powstają wichry pokus, kiedy upadam na ostre kamienie dolegliwości, podnoszę wzrok ku Tobie i wzywam Cię, o Maryjo!

Kiedy miotają mną nawałnice pychy, bluźnierstwa, zazdrości, podnoszę oczy ku Tobie i wzywam Cię, o Maryjo!

Kiedy gniew lub chciwość, albo cielesna pokusa, wstrząsają wątłą łodzią mojej duszy, spoglądam ku Tobie, o Maryjo!

A gdyby mnie, udręczonego ogromem win, zmieszanego brzydotą sumienia, przerażonego grozą sądu, zaczęła pochłaniać przepaść smutku lub ogrom rozpaczy, to jeszcze spoglądałbym ku Tobie, wzywając Cię zawsze, o Maryjo!

W niebezpieczeństwach, utrapieniach, wątpliwościach, zawsze będę Cię wzywał. Idąc za Tobą, o Maryjo, nie zejdę z drogi; myśląc o Tobie, nie zabłądzę; a jeśli Ty mnie podtrzymywać będziesz, nie upadnę. Amen.

20.08.2023 - we wspomnienie św. Bernarda z Clairvaux wprowadziliśmy średniowieczne relikwie potwierdzine certyfikatem autentyczności tegoż Świętego.

BOGU PRZEZ MARYJĘ NIECHAJ BĘDĄ DZIĘKI.

Modlitwa świętego Bernarda do Matki Bożej

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.

Odmawiając tą modlitwę, uzyskujemy 300 dni odpustu, a jeżeli to czynimy codziennie, uzyskujemy raz w miesiącu odpust zupełny pod warunkiem spowiedzi i Komunii św. Tak zarządził papież Pius IX 11 grudnia 1846 r.

 

ŻYCIORYS ŚW. BERNARDA:

Bernard urodził się w rycerskim rodzie burgundzkim, na zamku Fontaines pod Dijon (Francja) w 1090 r. Jego ojciec, Tescelin, należał do miejscowej arystokracji jako wasal księcia Burgundii. Jego matka (Aletta) była córką hrabiego Bernarda z Montbard. Jako chłopiec Bernard uczęszczał do szkoły prowadzonej przez kanoników diecezjalnych w St. Vorles, gdzie ojciec Bernarda miał swoją posiadłość. Ojciec marzył dla syna o karierze na dworze księcia Burgundii. W Boże Narodzenie Bernardowi miało się pojawić Dziecię Boże i zachęcać chłopca, aby poświęcił się służbie Bożej. Kiedy Bernard miał 17 lat (1107), umarła mu matka. Zwrócił się wówczas do Maryi, by mu zastąpiła matkę ziemską. Będzie to jeden z rysów charakterystycznych jego ducha: tkliwe nabożeństwo do Bożej Matki.
Mając 22 lata wstąpił do surowego opactwa cystersów w Citeaux, pociągając za sobą trzydziestu towarzyszy młodości. Niedługo potem również jego ojciec wstąpił do tego opactwa. Żywoty Bernarda głoszą, że wśród niewiast powstała panika, iż nie będą miały mężów, bo wszystko, co było najszlachetniejsze, Bernard zabrał do zakonu.
Nadmierne pokuty, jakie Bernard zaczął sobie zadawać, tak dalece zrujnowały jego organizm, że był już bliski śmierci. Kiedy tylko poczuł się nieco lepiej, wraz z 12 towarzyszami został wysłany przez św. Stefana, opata, do założenia nowego opactwa w pobliżu Aube, w diecezji Langres, któremu Bernard od pięknej kotliny nadał nazwę Jasna Dolina (Clara Vallis - Clairvaux). Jako pierwszy opat tegoż klasztoru otrzymał święcenia kapłańskie. Miał wówczas 25 lat. W tym opactwie pozostał przez 38 lat jako opat. Stąd też rozpowszechniał dzieło św. Roberta (+ 1110) i św. Stefana (+ 1134) przez założenie 68 nowych opactw, toteż słusznie nadano mu tytuł współzałożyciela zakonu cystersów. Bernard nadał mu bowiem niebywały dotąd rozwój w całej Europie. Co więcej, oprócz nowych kandydatów w szeregi jego synów duchowych zaczęli się zaciągać także zwolennicy reformy z wielu opactw benedyktyńskich.

Francisco Goya: Święty Bernard przyjęty do cystersów Bernard był nie tylko gorliwym opatem swojej rodziny zakonnej. Zasłynął także jako myśliciel, teolog i kontemplatyk. Umiał łączyć życie czynne z mistyką. Mając do dyspozycji na rozmowę z Bogiem tak mało czasu w ciągu dnia, poświęcał na nią długie godziny nocy. Założył około trzystu fundacji zakonnych, w tym także cysterską fundację w Jędrzejowie. Wywarł wpływ na życie Kościoła swej epoki. Był jedną z największych postaci XII wieku. Nazwano go "wyrocznią Europy". Był obrońcą papieża Innocentego II. Położył kres schizmie Anakleta w Rzymie. Z polecenia Eugeniusza III ogłosił II krucjatę krzyżową. Napisał regułę templariuszy, zakonu powołanego w 1118 r. do ochrony pielgrzymów od napadów i stania na straży Grobu Chrystusa. Wyjednał także u papieża jej zatwierdzenie.

Święty Bernard z Clairvaux - gorliwy czciciel Maryi Bernard bardzo żywo bronił czystości wiary. Wystąpił przeciwko tezom Abelarda, znanego dialektyka, bardzo awanturniczego i zbyt intelektualizującego prawdy wiary. Skłonił go do pojednania z Kościołem.
Bernard zasłynął także swymi pismami. Jest ich wiele: od drobnych rozpraw teologicznych, poprzez utwory ascetyczne, kończąc na listach i kazaniach. Z traktatów najważniejsze to: O łasce i wolnej woli, O stopniach pokory i pychy, Księga o miłowaniu Boga, Pięć ksiąg do papieża Eugeniusza III. Z jego kazań najpiękniejsze to komentarze do Pieśni nad pieśniami (1136) i O Najświętszej Maryi Pannie. Wśród listów zachował się także list do biskupa krakowskiego.
Bernard wyróżniał się także nabożeństwem do Męki Pańskiej. Na widok krzyża zalewał się obfitymi łzami. Bracia zakonni widzieli nieraz, jak czule rozmawiał z Chrystusem ukrzyżowanym. Dla wyrażenia swojej miłości do NMP nie tylko pięknie o Niej pisał, ale często Ją pozdrawiał w Jej świętych wizerunkach. Powtarzał wówczas radośnie Ave, Maria! Legenda głosi, że raz z figury miała mu odpowiedzieć Matka Boża na to pozdrowienie słowami: Salve, Bernardzie! Ikonografia często przedstawia go w tej właśnie sytuacji. Nadzwyczajny dar wymowy zjednał mu tytuł "doktora miodopłynnego".

Święty Bernard z Clairvaux - czciciel Męki Pańskiej Zmarł w Clairvaux 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go papież Aleksander III w 1174 roku. Doktorem Kościoła ogłosił Bernarda papież Pius VIII w 1830 roku. W osiemsetną rocznicę jego śmierci Pius XII w 1953 r. wydał ku czci św. Bernarda piękną encyklikę, zaczynającą się od słów Doktor miodopłynny. Bernard jest czczony jako patron cystersów, Burgundii, Ligurii, Genui, Gibraltaru, Pelplina, a także pszczelarzy; wzywany jako opiekun podczas klęsk żywiołowych, sztormów oraz w godzinie śmierci.

W ikonografii Bernard przedstawiany jest w stroju cysterskim. Jego atrybutami są m.in.: księga, krzyż opacki, krucyfiks; Matka Boża z Dzieciątkiem, narzędzia Męki Pańskiej, pióro pisarskie, różaniec, trzy infuły u stóp, rój pszczeli, ul.

KONFERENCJA KSIĘDZA SŁAWOMIRA SOKOŁOWSKIEGO O RELIKWII WELONU MATKI BOŻEJ
WYGŁOSZONA W SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ POCIESZENIA W MAŁYM PŁOCKU 13.08.2023

Umiłowani w Chrystusie Drogie Siostry i Drodzy Bracia!
W ostatnich dniach w całym naszym regionie, rozniosła się wyjątkowej treści wiadomość, że Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Małym Płocku, wystarało się o wielki dar, dar którym na naszej polskiej ziemi do tej pory mogły się poszczycić dwa najstarsze i czcigodne miejsca, obok Katedry Wawelskiej i Góry Świętej Anny – Mały Płock stał się kolejnym miejscem na mapie chrześcijańskiego świata, godnym z Opatrzności Bożej, przechowywać relikwię szaty welonu Najświętszej Dziewicy! Nie przypuszczali Ojcowie wasi, wznosząc tę świątynię a zapewne i Wy sami, tak dostojnie ją upiększając, że obok cudownego Obrazu, uczyniliście to miejsce godnym, aby w nim spoczęła tak wielka i przez wielu pożądana pamiątka po Najświętszej Bogurodzicy. Matki Pocieszenia, która z Tego obrazu już od stuleci na Was spogląda, pociesza i otacza swoją opieką. Jak pięknie opisuje ten dzień, starożytny hymn wschodni na cześć szaty Matki Chrystusa, dzień o którym już i Wy możecie powiedzieć, to też o nas on opowiada : Położę Welon Bożej Matki, położę go dzisiaj w Twojej świątyni a wraz z nim spływa błogosławieństwo, dla każdego - kto przychodzi do tego Sanktuarium, bo ten jest napełniony łaską, od Tej która wiernie przyjmuje tutaj prośby.
Pozwólcie zatem Drogie Siostry i Bracia, że zanim to nastąpi i uroczyście wprowadzicie ją do świątyni, by już na zawsze stała się duchowym bogactwem tego miejsca, wiernie przez Was strzeżonym, to na prośbę Księdza Kustosza podejmę się zadania, aby przedstawić Wam historię tej Czcigodnej Relikwii. Ufając głęboko, że wzmocni ona waszą radość i pomnoży jeszcze większą miłość do Matki Chrystusowej, która w znaku swoich relikwii, zechciała wśród Was zamieszkać.
W życiu tak bywa, że jak ma się jedną perłę, to się nie wierzy że to perła. Radość miesza się wtedy z niedowierzaniem. Podobne wątpliwości może są i tutaj, bo jakże to być może, ktoś sobie pomyśli, że szata która spowijała ciało Matki Bożej, była świadkiem Jej ziemskich radości i bólu, ze czcią przechowywana i przekazywana przez pokolenia pobożnych chrześcijan, stała się i naszym udziałem, tak blisko na wyciągnięcie naszych oczu? Współczesny świat, który ma to do siebie, że wszystko poddaje w wątpliwość w ostateczności zwątpił sam w siebie. W wielu przejawach religijnej arogancji, wyśmiewa kult chrześcijańskich relikwii, uznając je za zabobon, za średniowieczną pozostałość, czy też w oskarżeniach o szerzenie oszustwa wśród ludzi. Sam jednak nie widzi najmniejszego problemu a wręcz ekscytuje się, kiedy pamiątki gwiazd filmu czy muzyki, sprzedaje się za rekordowe kwoty w najsłynniejszych domach aukcyjnych. Sukienka Marilyn Monroe tylko za prawie 1,5 miliona dolarów, rękawiczka Michaela Jacksona za 350 tysięcy, powietrze zamknięte w torebce przez jednego z gwiazdorów, którym oddychał na koncercie tylko za 60 tysięcy, rozchwytywane w gorączce przez fanów. To tylko trzy pierwsze przykłady, wzięte z nagłówków poczytnych portali, trzy pierwsze których znaleźć można kilkaset ! Natomiast kiedy ludzie wierzący kultem otaczają pamiątki, związane ze świętymi czy też z dziejami zbawienia, to wielce wydaje im się to dziwne i w dzisiejszych czasach niestosowne, warte by ośmieszyć. Jednak i chrześcijanin może powiedzieć, że nie potrzebuje żadnych resztek, bo ma całość. Po co interesować się grotą w której narodził się Chrystus, czy też grobem w którym leżało jego Ciało, skoro może przejść na drugą stronę ulicy i spotkać żywego Chrystusa w kościele podczas sprawowanej Eucharystii czy adoracji, po co interesować się szatą Matki Bożej, kiedy ona i bez tego jest obecna i słucha, po co czcić relikwie świętych, skoro oni i tak wiecznie żywi i obecni w tajemnicy świętych obcowania? To jednak tylko część prawdy. Kto wierzy w Boga wcielonego, w Boga zmartwychwstałego w ciele, w Boga który pragnie zbawienia człowieka w całej jego integralności, nie może traktować świata materialnego jak tylko niepotrzebny dodatek. Dla chrześcijanina wiara w Syna Bożego jest objawieniem nie tylko Boga, ale także materii, która wreszcie nabiera swojego sensu i prawdziwego oblicza. Drzewo Krzyża, jest drewnem, jest materią, ale to ta materia stała się narzędziem naszego zbawienia. I to znaczenie relikwii, najlepiej oddaje słowo pamięć. Relikwie to materia, która przechowuje w sobie pamięć o Bogu i wydarzeniach w których on w sposób szczególny zadziałał w historii. To co dotyka Boga staje się samo w sobie święte i godne czci, jak ziemia na której objawił się Bóg Mojżeszowi : zdejmij sandały, bo ziemia na której stoisz jest święta – słyszy. Tak samo jak dotknięcie skrawka płaszcza Chrystusa, przez chorą kobietę, przyniosło jej uzdrowienie, jak płaszcz apostoła, który nakładano na chorych, a oni odzyskiwali zdrowie. Człowiek to istota, która odczuwa świat poprzez zmysły, potrzebuje tego doświadczenia, nie po to aby się na nim zatrzymać, ale po to aby ono poprowadziło go dalej. Przechowujemy pamiątki po naszych bliskich, otaczamy szacunkiem pamiątki historii, bo one niosą w sobie miłość do osoby i zatrzymują pamięć o niej. Pamiątka po matce, nie jest przecież matką, ale ile miłości i uczucia przywołuje względem niej, gdy taką rzecz człowiek trzyma w dłoni. Czy zatem możemy się szczególnie dziwić, że i pierwsi chrześcijanie zatroszczyli się o pamiątki związane z Chrystusem, czy tez najbliższą mu osobą na świecie, jaką była Maryja – Jego Matka? Że z narażeniem życia w czasach prześladowań, wykupywali od pogan ciała i pamiątki po świętych, którzy złożyli poprzez męczeństwo najpiękniejsze świadectwo dla Chrystusa? Nie czcimy relikwii dla nich samych, ale dlatego że stały się naczyniem łaski, uświęconym przez Ducha Świętego. Z jakim zatem wzruszeniem autor starożytnego kanonu pisze o welonie matki Bożej:
Szczerze całujemy Twój czcigodny welon, z radosnym sercem bo Ty jesteś czcią dla wszystkich wiernych; Matko Boża dotykając Twojej szaty, to tak jakbym dotykał Twojego świętego Ciała! Ty jesteś łukiem duchowego uświęcenia, a szata, którą nosiłaś na sobie, daje Twojemu ludowi schronienie i niewyczerpane źródło uzdrowienia.
Przejdźmy zatem, po tym koniecznym wprowadzeniu teologicznym, do historii tej szczególnej pamiątki. Błogosławiona Anna Katarzyna Emmerich, która miała szczególną łaskę od Boga mieć szereg wizji dotyczących historii zbawienia a których autentyczność, potwierdziły odkrycia archeologiczne, co do których podała dokładną lokalizację np. dom Matki Bożej w Efezie (nigdy nie była w Ziemi Świętej) i na podstawie których Mel Gibson, stworzył wspaniały film Pasja- na temat tej relikwii pisze 18 sierpnia 1821 roku : Jan zgodnie z wolą Maryi (po Jej Wniebowzięciu) rozdzielił Jej szaty między Jej służącą i inna kobietę, która przychodziła do pomocy. Wśród tych szat, widziałam także tkaniny ofiarowane przez Mędrców, dwie długie białe suknie, liczne chusty i welony. Była tam także wierzchnia szata, którą Maryja miała na sobie w Kanie Galilejskiej i na drodze krzyżowej. Nie jestem zatem niczym dziwnym, że klika miejsc na świecie przechowuje ze czcią te tkaniny. Nie możemy zapomnieć, że wiara Kościoła składa się z Pisma Świętego i Tradycji - tej apostolskiej, ale również ustnej, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. I tej tradycji lekceważyć nie można, co potwierdziło odkrycie grobu apostoła Piotra w latach 50 XX wieku, dowodów nigdy nie było, ale była pamięć i przekaz, że Piotr leży w miejscu, gdzie stoi poświęcona mu bazylika, tak samo jest chociażby z Całunem Turyńskim, który został zabezpieczony przez pierwszą wspólnotę wierzących, jako płótno grobowe Chrystusa i do dnia dzisiejszego nauka jest bezradna, by podważyć jego autentyczność. Tak więc ludzie, którzy otrzymali szaty Błogosławionej Dziewicy i troszczyli się o nie z pokolenia na pokolenie, nie byli naiwni, czy myślimy, że byli głupsi od nas, że może bezkrytycznie i bez żadnej pewności, wydawali olbrzymie sumy na złote relikwiarze i budzące do dnia dzisiejszego zachwyt katedry, na coś do czego nie mieli przekonania? Jak ta w Chartres, w której welon Matki Bożej spoczywa i którego historia pojawienia się tam, ma wiarygodną i historyczną ciągłość? Czy może wyobraźmy sobie, ze ktoś z drogi podarował im fragment welonu a oni to bez żadnych dowodów, przyjęli jako welon Matki Bożej? Ludzie, którzy tworzyli i potrafili wznosić tak potężne katedry, których artyzm w wielu przypadkach jest niedościgły nawet dla współczesnych naśladowców, w sprawach zdrowego rozsądku na pewno też nie byli ignorantami. Jeśli to wszystko czynili dla tej relikwii, to znaczy że byli przekonani, że mają warty tego wszystkiego skarb. Historia welonu z Chartres, pokrywa się z relacją bł. Katarzyny Emmerich, otóż szata zwana w tradycji greckiej omorfionem a w łacińskiej santa camisia, Błogosławionej Dziewicy, według podań została ofiarowana po Jej chwalebnym wniebowzięciu dwóm ubogim wdowom, które Jej służyły i również otrzymywały od Niej dobrodziejstwa. Ten błogosławiony dar, był zawsze przekazywany następnym pokoleniom, jako największa świętość. W V wieku dwaj greccy arystokraci Glawiusz i Kandyd udali się do Ziemi Świętej, aby oddać cześć miejscom, w których zaczęła się historia Zbawienia. W Nazarecie zatrzymali się u kobiety, u której dostrzegli w jednym miejscu zawsze płonące świece i kadzidła, również okoliczni mieszkańcy i pielgrzymi, znając tę historię, przychodzili tutaj na modlitwę. W drewnianej skrzyni spoczywała, długa jedwabna biała szata Bogarodzicy. Kobieta wyjaśniła, jak ta pamiątka strzeżona jest przez jej rodzinę, została przekazana jej przodkom, jako największa łaska, której do dnia dzisiejszego strzegą. Bracia chcąc przenieść relikwię do Konstantynopola a słysząc nie dający się niczym uspokoić ani niczym wynagrodzić stanowczy sprzeciw kobiety, posunęli się do nocnej kradzieży i szybkiej ucieczki do Bizancjum. Może nas zaskoczyć ta wydawać by się mogła niemoralna historia pozyskania, ale wiele w ten sposób relikwii zdobyto a przez to uchroniono je przed zniszczeniem, gdyż znalazły przez to bezpieczne i godne miejsce. Ziemia Święta wkrótce została podbita przez muzułmanów i wiele świętych pamiątek zostało przez nich sprofanowanych i zniszczonych, jak chociażby grób świętego Jana Apostoła w Efezie. Opatrzność potrafi objawiać się na wiele sposobów. Wspomniani bracia, przenieśli cenna relikwię do swoich posiadłości, ale kiedy zaczęły dziać się cuda i znaki wskazujące na wyjątkowość tej tkaniny, musieli o wszystkim opowiedzieć.W ten sposób cesarz Leon Wielki i patriarcha, po świadectwie otrzymanych łask, postanowili wybudować wspaniały kościół poświęcony Matce Bożej i w nim umieścić relikwię. Opieka Matki Bożej dała znać szczególnie podczas wielokrotnych najazdów na Bizancjum, to wtedy wynoszono uroczyście szatę Maryi i jak mówią kroniki dwukrotnie zdarzyło się że wrogowie, popadali w niewyjaśniony strach i odstępowali od walki. W 910 roku, kiedy Konstantynopol oblegały wojska Saracenów, przerażeni mieszkańcy, zgromadzili się w kościele w Blacherne, dzielnicy miasta, gdzie przechowywano welon Maryjny, wtedy właśnie św. Andrzej zobaczył nad kopułą świątyni Matkę Bożą unosząca się w powietrzu, jaśniejącą w otoczeniu aniołów. Maryja w tym widzeniu rozpostarła swój welon nad wszystkimi ludźmi w kościele, jako znak swojej opieki nad światem. Widzenie potwierdziło jeszcze kilka innych osób. To wtedy powstało ikonograficzne przedstawienie opieki Matki Bożej, która trzyma swój welon czuwając nad miastem. Ten obraz, znajdziecie się również na pamiątkowych obrazkach, które Ksiądz Kustosz przygotował na pamiątkę instalacji relikwii. Nie można nie wspomnieć, że święto welonu opieki matki Bożej w Kościele Wschodnim, zaczyna się uroczystym akatystem ku czci NMP 13 października, przypuszczam ze kardynał Patrizii, podpisując w tym właśnie dniu, dokument autentyczności welonu nie był w ogóle tego świadomy, nie kierował się bowiem kalendarzem juliańskim. To chyba jakiś kolejny uśmiech Matki Bożej w tym przypadku. W X wieku, ze względu na ówczesne interesy polityczne, cesarzowa Irena, przekazała część welonu w ręce cesarza Karola Łysego, który umieścił je w Chartres. W 1194 świątynia, w której relikwia była umieszczona doszczętnie spłonęła, rozpacz mieszkańców była tym bardziej wielka, że wydawało się, że utracili swój skarb, jak się okazało, ogień nie dotknął szaty Bogurodzicy. Wdzięczni za ten cud mieszkańcy wybudowali jeden z najwspanialszych cudów architektury gotyckiej, imponującą katedrę w Chartres. Tragiczne dni dla relikwii nastąpiły podczas rewolucji francuskiej, gdzie z narażeniem życia ludzie ukrywali ją przed profanacją. Pocięto je wtedy na mniejsze kawałki, w nadziei, że bardziej przetrwa barbarzyński terror, podzielona w mniejszych fragmentach, niż by była wystawiona jako całość. Do dnia dzisiejszego, przybywają tam pielgrzymki z całego świata, a szczególnie rodzice, którzy proszą Maryję o dar potomstwa, jest wiele zapisanych świadectw cudownych interwencji, jak to mówią Francuzi Notre Dame – Naszej Pani.
Szata Matki Bożej, której malutki fragment, Ksiądz Kustosz sprowadził na to miejsce, pochodzi z Francji, świadczy o tym typowo francuska oprawa kapsułki relikwiarzowej, charakterystyczna dla XIX wieku, oraz dodany na dokumencie napis naniesiony ołówkiem, że dotyczy on welonu Matki Bożej a którego autentyczność potwierdza watykański dokument, podpisany w imieniu papieża Piusa IX w 13 października 1846 roku przez Kardynała Constantino Patrizi Naro, który był wikariuszem Ojca Świętego dla diecezji rzymskiej oraz Dziekanem Kolegium Kardynalskiego, piastował wiele ważnych stanowisk w Kościele Powszechnym był Prefektem Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów oraz Kongregacji Świętych Obrzędów w 1854 roku został mianowany archiprezbiterem Bazyliki Matki Bożej Większej w Rzymie, gdzie kultem otaczany jest obraz Matki Bożej Śnieżnej – Opiekunki Ludu Rzymskiego. Warto dodać, że w tym właśnie roku rozpoczęły się objawienia Matki Bożej w La Sallete. W dokumencie Kardynał oznajmia, że zgodnie z wytycznymi Soboru Trydenckiego zapewnia, wykluczając wszelką wątpliwość, wziął z autentycznego miejsca przechowywania, i z największą czcią umieścił fragment welonu Matki Bożej, którą zabezpieczył własną pieczęcią i która we wszystkich kościołach i kaplicach Kościoła Powszechnego, może być wiernym udostępniana i stać się obiektem słusznej czci. Kto mógł przypuszczać, że w ostateczności trafi ona po 177 latach do sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Małym Płocku. Zmarł 17 grudnia 1876 roku i został pochowany w Bazylice Świętego Jana na Lateranie, która jest główną katedrą Biskupa Rzymskiego. Wcześniej relikwia otaczana była kultem w nieistniejącym już kościele na Zachodzie . Dziś Wy podejmujecie to dziedzictwo i aby wasza wiara nigdy nie ustała, żeby Matka Boża w swojej relikwii, już nigdy tego miejsca nie musiała opuszczać, tylko dlatego że wiara wygasła, tak jak to się stało na zachodzie, gdzie kościoły są burzone a najczcigodniejsze pamiątki dawnych pobożnych czasów, stały się już bez znaczenia. To Wy od dziś z całą miłością i wiernością dzieci, przyjmijcie Ją do siebie, jak Jan spod Krzyża i bądźcie zawsze jej godni. Na zakończenie raz jeszcze przytoczę werset wschodniego kanonu, na święto złożenia szat Matki Bożej w Konstantynopolu:
Raduj się każda duszo, gromadząca się w tej świątyni, widząc w niej o Matko Boża Twój czcigodny welon, który jak słońce jasne nas oświeca. Wzmocnij nasze serca, aby były czyste i gardziły wszelkimi grzechami. Przepasz nas swoja mocą, łaską Twojej szaty wiernej, bo kto Twój welon zdobył, to jakby nabył wiele rzeczy i niezbywalny skarb.

PROGRAM ADORACJI

24 GODZIN MĘKI PAŃSKIEJ

w intencji Ojczyzny:

13-14.08.2023r.

 

 

13.08.2023: niedziela: Dzień Fatimski:

 

16.00: Msza święta z kazaniem wprowadzającym:

17.00-18.00: Mały Płock I

18.00-19.00: Mały Płock II

19.00-20.00: Włodki

20.00-21.00: Chludnie

21.00-22.00: Stare Rakowo

22.00-23.00: Popki i Waśki

23.00-24.00: Kościół Domowy

 

14.08.2023: poniedziałek: św. Maksymiliana:

 

6.00-7.00: Śmiarowo

7.00-8.00: Mściwuje i Cwaliny Małe

8.00-9.00: Budy Kozłówka,Wygrane

9.00-10.00: Kupnina

10.00-11.00: Drożęcin Lubiejewo

11.00-12.00: Kołaki Strumienie

12.00-13.00: Kołaki Wietrzychowo i Budy Żelazne

13.00-14.00: Zalesie i Krukówka

14.00-15.00: Rogienice Wielkie, Piaseczne i Wypychy

15.00-16.00: Nowe Rakowo

16.00-17.00: Intronizacja NSJ i Gloriosa Trinita

17.00: Msza św. na zakończenie z przekazaniem PŁOMIENIA MIŁOŚCI

 

JEZUS CHRYSTUS W NAJŚWIĘTSZYM SAKRAMENCIE ZAPRASZA !!!

 

24 GODZIN MĘKI PAŃSKIEJ

PIERWSZE TAKIE OGÓLNOPOLSKIE NABOŻEŃSTWO

W MAŁYM PŁOCKU

SERDECZNIE ZAPRASZAMY NA 15 KILOMETRÓW RAZEM Z MARYJĄ - EDR. WIGILIA WNIEBOWZIĘCIA NMP, PONIEDZIAŁEK: 14 SIERPNIA BR. GODZ. 20.00. MSZA PRZY OŁTARZU POLOWYM NA WIECZERNIKU.

ADORACJA: ROZWAŻANIE MĘKI PAŃSKIEJ

TERMIN: 13-14 SIERPNIA 2023 ROKU

MIEJSCE: SANKTUARIUM MATKI POCIESZENIA W MAŁYM PŁOCKU

 

"24 Godziny Męki Pańskiej za Polskę", trwając na modlitwie przez dwadzieścia cztery godziny przed Najświętszym Sakramentem będziemy wynagradzać za wszystkie grzechy popełnione w naszej ojczyźnie, zwłaszcza za grzechy: zbrodni wobec nienarodzonych dzieci, nieczystości, apostazji, nienawiści, podziałów, kłótni i nieprzebaczenia, pijaństwa, rozwodów, niegodnego przyjmowania Komunii Świętej, zdrady narodu. Uczynimy to w jedności Trzech Serc – Najświętszego Serca Pana Jezusa, Niepokalanego Serca Maryi i Przeczystego Serca św. Józefa, prosząc też o wstawiennictwo wszystkich polskich świętych i błogosławionych, patronów i niebiańskich opiekunów naszej ojczyzny.

 

Dziś mało kto wzywa do pokuty i nawrócenia. Bezprecedensowym wydarzeniem w dziejach Kościoła w Polsce była zorganizowana w 2016 r. Wielka Pokuta – największe w historii chrześcijaństwa nabożeństwo przebłagalno-ekspiacyjne, które zgromadziło pod wałami klasztoru jasnogórskiego ponad 140 tysięcy wiernych. Zebrali się, by prosić Boga o wybaczenie grzechów swoich oraz całego narodu. Wierzymy, że tamto wydarzenie nie było ostatnim, ale zapoczątkowało akty kolejnych wynagrodzeń. Będziemy zatem modlić się w duchu i w łączności z Wielką Pokutą, aby kontynuować to wielkie dzieło ekspiacji.

Zapraszamy do wspólnej modlitwy!

Termin: 13-14 sierpnia 2023 r.

Miejsce: Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Małym Płocku

Organizator wydarzenia: SANKTUARIUM MATKI POCIESZENIA – MAŁY PŁOCK

Prowadzenie rozważań: Aleksandra Barnat, Tomasz Ustowski

Oprawa muzyczna: Michał Niemiec

Transmisja online: //www.youtube.com/@sanktuariumnmpmatkipociesz964" target="_blank" rel="noopener">Kanał YT Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia

 

BÓG ZAPŁAĆ !!!

KS. JAN PIEŃKOSZ

W UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA MATKI BOŻEJ WPROWADZAMY DOSTOJNE RELIKWIE Z WELONU NMP

NA TEN WYJĄTKOWY DZIEŃ SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO NASZEGO SANKTUARIUM !!!

KUSTOSZ.

 SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ POCIESZENIA PANI MAŁOPŁOCKIEJ © All Rights Reserved.

 
Realizacja: CEM SpesMediaGroup