Delikatność, która zwyciężyła przemoc.
Urodziła się około 291 roku po Chrystusie w Rzymie, w czasach, gdy wyznanie wiary mogło kosztować życie. Agnieszka była jeszcze dzieckiem — miała zaledwie 12 lub 13 lat — gdy jej serce należało już całkowicie do Chrystusa. Jej imię znaczy „czysta”, lecz jej czystość była czymś więcej niż niewinnością: była odważnym wyborem miłości. Gdy odrzuciła zaloty możnych tego świata, wyznając, że ma już Oblubieńca w niebie, rozpętała się burza. Upokorzona, wystawiona na hańbę, skazana na śmierć — nie cofnęła się. Według tradycji poniosła męczeństwo około 304 roku, w czasie prześladowań cesarza Dioklecjana. Jej ciało mogło zostać zranione, lecz jej dusza pozostała nienaruszona. Agnieszka nie walczyła mieczem. Jej bronią była wierność. Jej siłą — czystość serca, które nie zgodziło się na zdradę miłości. Stała się znakiem dla Kościoła, że świętość nie mierzy się wiekiem, lecz gotowością oddania wszystkiego Temu, który pierwszy oddał za nas życie. Jej główne relikwie spoczywają dziś w bazylice św. Agnieszki za Murami (Sant’Agnese fuori le Mura) w Rzymie, miejscu, gdzie od wieków modlą się ci, którzy pragną czystości serca i odwagi wiary. Tam delikatność młodej męczennicy wciąż przemawia mocniej niż popędy świata. Obecność relikwii św. Agnieszki w naszym sanktuarium przypomina, że Bóg wybiera to, co słabe w oczach ludzi, by objawić swoją moc. Jej życie jest szeptem nadziei: miłość wierna do końca nigdy nie zostaje pokonana.